Wyznaczanie granic dla dzieci: Poradnik rodzicielski dotyczący wychowywania dzieci w fazie defiansu

Ustalanie granic dla dzieci – to brzmi tak łatwo, ale w rzeczywistości jest to jedno z najtrudniejszych zadań w rodzicielstwie. W jaki sposób można wyznaczać dzieciom granice? I dlaczego warto to robić? Z naszego poradnika …

Wyznaczanie granic dla dzieci: Poradnik rodzicielski dotyczący wychowywania dzieci w fazie defiansu

Kindern-Grenzen-setzen-Ratgeber
  1. Magazyn
  2. »
  3. Dzieci
  4. »
  5. Opieka nad dziećmi
  6. »
  7. Wyznaczanie granic dla dzieci: Poradnik rodzicielski dotyczący wychowywania dzieci w fazie defiansu
Dlaczego granice są tak ważne?

Oprócz tego, że można lepiej radzić sobie z dzieckiem w fazach buntu lub w sytuacjach buntowniczych, granice i zasady dają dzieciom także stabilność i bezpieczeństwo.

Czy wyznaczanie granic nie jest bardzo autorytarnym podejściem do rodzicielstwa?

Jak to często bywa, jest to kwestia „jak”. Jasne granice nie muszą być autorytarne i wcale nie stoją w sprzeczności z kochającym rodzicielstwem.

Jak skutecznie stawiać granice?

Oprócz ustalenia jasnych zasad, należy również przestrzegać grożących konsekwencji w przypadku ich naruszenia.

Ustalanie granic dla dzieci – to brzmi tak łatwo, ale w rzeczywistości jest to jedno z najtrudniejszych zadań w rodzicielstwie. W jaki sposób można wyznaczać dzieciom granice? I dlaczego warto to robić?

Z naszego poradnika dla rodziców dowiesz się, w jakich sytuacjach granice są konieczne i dlaczego dzieci testują swoje granice w fazie buntu.

[button]Dalsza literatura na ten temat[/button]

1. miłość, ciepło i bliskość nie stoją w sprzeczności z wyraźnymi granicami

Grenzen setzen
Granice odgrywają ważną rolę dla wspólnego życia w społeczeństwie.

W pierwszych miesiącach rozwoju dziecko potrzebuje bezwarunkowego uczucia. Chodzi o to, aby mieć zaspokojone własne potrzeby. W tym czasie jako rodzice często musicie się cofnąć, aby oddać sprawiedliwość swojemu dziecku. Tylko w ten sposób można zbudować podstawowe zaufanie, aby dziecko wiedziało, że może na Was zawsze polegać.

Jednak gdy dzieci wchodzą w fazę defensywną, rodzicielstwo staje się nieco bardziej skomplikowane. W tym czasie dzieci po raz pierwszy odkrywają, że istnieją zasady, których muszą, powinny lub nie powinny przestrzegać.
Dla dzieci jest to całkiem naturalne, że zasady są kwestionowane. Dlaczego nie powinienem jeździć Bobby-Car przez salon? Dlaczego nie wyrzucę wszystkich garnków na podłogę? I dlaczego mam zakładać czapkę w zimie?

Z czasem dzieci uczą się brać odpowiedzialność za siebie. Niektóre zasady są więc akceptowane po krótkim czasie, bo są dla dziecka oczywiste. Przy innych, zwłaszcza abstrakcyjnych zakazach, mniej łatwo jest przekonać dzieci o konieczności.

Nawet jeśli jako rodzic nie masz łatwości w wyznaczaniu granic, nie wyświadczasz dziecku żadnej przysługi, rezygnując z zasad w sposób antyautorytarny.
Reguły i prawa są podstawą wszelkiego współżycia w społeczeństwie i dlatego muszą być praktykowane we wczesnym dzieciństwie.

Nawet jeśli dziecko krzyczy, płacze lub rzuca się na podłogę i walczy, nie oznacza to w żadnym wypadku, że w wychowaniu dziecka postępujemy źle. To raczej właśnie w tych momentach należy być silnym.
Jeśli zbudowałeś podstawowe zaufanie do swojego dziecka, nigdy nie zwątpi ono w Twoją miłość do niego tylko dlatego, że nie pozwalasz mu na wszystko.

Rada: Spróbujcie sobie uświadomić, że dzieci potrzebują granic. Tylko wtedy będzie można powiedzieć ” nie ” bez wywoływania poczucia winy.

2. dzieci potrzebują ciągłości

Grenzen austesten
Granice różnią się znacznie w zależności od stylu rodzicielstwa.

Aby życie rodzinne mogło funkcjonować, niezbędny jest wzajemny szacunek. To automatycznie oznacza, że trzeba nauczyć się stawiać granice. Najpóźniej w momencie, gdy dziecko ogranicza Twój lub czyjś obszar życia, nadchodzi czas na jasne zasady.

Istnieje wiele różnych metod wychowawczych, niektóre z nich opierają się na bardzo niewielu lub wielu zakazach lub granicach. Ważne jest , aby pamiętać, że nie każda rada rodzicielska jest odpowiednia dla każdego dziecka. Podczas gdy niektóre dzieci bardzo szybko akceptują granice, z innymi dziećmi trzeba mieć znacznie więcej cierpliwości.

Ponadto dużą rolę odgrywa Twoje własne nastawienie. Czy przeszkadza mi, gdy moje dziecko wskakuje na kanapę? Czy to w porządku, że Twoje własne dziecko biega boso po ogrodzie? Ile hałasu mogę tolerować bez poczucia, że mi przeszkadza?
Na te pytania nie ma dobrych i złych odpowiedzi. To od Państwa zależy, kiedy granica stanie się konieczna.
Należy jednak pamiętać, że dzieci również potrzebują wolnej przestrzeni i dlatego nie należy ustalać zbyt surowych zasad.

Ustalając granice dla dzieci, pamiętaj, aby być konsekwentnym. Codzienność wyznaczają rytuały, do których każde dziecko może się z czasem przyzwyczaić. Jeśli natomiast nie będziesz trzymać się własnych zasad, dziecku trudno będzie zaakceptować wyznaczone przez Ciebie granice.
Nawet jeśli dziecko cię prowokuje, ważne jest, abyś był stanowczy. Jeśli w tym momencie się ugniesz, ustalona przez ciebie zasada straci sens.
W następnej sytuacji będzie ci jeszcze trudniej egzekwować swój aktualny styl wychowania.

Zawsze znajdą się sytuacje, kiedy będą zmęczeni lub zestresowani i nie będą chcieli angażować się w konflikt. Jest to jak najbardziej zrozumiałe, ale pomoże Ci tylko na krótką metę.

Powiedzmy, że istnieje zasada, że po umyciu zębów nic się nie je. Teraz przyłapujesz swoje dziecko w nocy w łóżku z tabliczką czekolady. Stwierdzenie „nie wolno ci tego robić, przecież wiesz, że” nie pomoże ci tak długo, jak długo nie będzie dalszej reakcji.
Jeśli natomiast dziecko będzie musiało ponownie umyć zęby, być może przy okazji krzycząc i klnąc, zastanowi się dwa razy, czy takie podejście ma sens.

Rada: Krótkotrwałe, czasem trudne decyzje wbrew woli dziecka opłacają się na dłuższą metę. Dlatego zawsze pozostań konsekwentny, nawet jeśli jest to dla Ciebie trudne.

3 Stawianie granic dzieciom oznacza dawanie im bezpieczeństwa.

Bindung Mutter Kind
Dzieci potrzebują bezpieczeństwa, aby się rozwijać.

Każda relacja między dorosłymi a dziećmi wymaga pewnych zasad. Jako osoba dorosła, aby wejść w interakcję z innymi ludźmi, ważne jest zorientowanie się w normach i konwencjach społecznych. Chociaż dzieci coraz częściej zaczynają internalizować swoje własne zasady i wartości, początkowo są zależne od Twojej pomocy w zrozumieniu znaczenia i celu zasad.

Jeśli dasz dziecku jasną wytyczną, np. że może bawić się na placu zabaw między 15.00 a 18.00, to wyznacza to wyraźną granicę, ale jednocześnie daje dziecku orientację.
Bezpieczeństwo polega na tym, że w tej fazie wolno mu robić dokładnie to, co chce.

Każde dziecko lubi testować swoje granice, co odwrotnie oznacza, że całość nie jest możliwa bez granic. Jeśli całkowicie rezygnujesz z wyznaczania granic, zapewniasz sobie, że Twoje dziecko będzie szukało innych sposobów na rzucenie Ci wyzwania.
Nie dzieje się to jednak ze złośliwości, ale raczej z powodu braku struktury, która obiecuje bezpieczeństwo.

Ogólnie rzecz biorąc, przekraczanie „granicy bez granic” może być interesujące dla prawie wszystkich dzieci na krótką metę, ale w dłuższej perspektywie dzieci chcą mieć możliwość swobodnego poruszania się w jasno określonych ramach.

Uwaga: Szczególnie w trudnych czasach, gdy w życiu dzieci zachodzi poważna zmiana, znajdują one bezpieczeństwo w obszarach struktury i porządku.

4. mniej znaczy więcej – zbyt wiele zakazów szkodzi

Verbote
Zbyt wiele zakazów może hamować rozwój w kierunku samodzielności.

W ramach ich wychowania mniej polegaj na zakazach, a więcej na wyjaśnieniach i zrozumieniu. Im więcej zakazów wydasz, tym większe prawdopodobieństwo, że stracą one swój istotny efekt.
Postępuj zgodnie z własnym jasnym punktem odniesienia, aby musieć wydawać jak najmniej zakazów.

Liczne wyniki badań pokazują, że dzieci są przytłoczone zbyt dużą ilością zakazów i tracą orientację, gdzie ich zachowanie jest w porządku, a gdzie przekraczają granicę.

Stosunkowo prostą metodą, która osiąga jednak wyraźny sukces w przypadku wielu dzieci, jest pytanie „lub„. Załóżmy, że chcesz założyć dziecku czapkę, bo na dworze jest zimno. Twoje dziecko widzi to jednak nieco inaczej i nie przejmuje się przeziębieniem, które może nastąpić.
Pierwszym sposobem na rozładowanie sytuacji jest przeformułowanie swojego pytania już na samym początku rozmowy. Pytanie „Czy wolałbyś dzisiaj założyć niebieską czy czerwoną czapkę?” daje dziecku możliwość wyboru.

Jeśli ten czas już minął, pomocne może być następujące pytanie: „Czy chciałbyś dziś bawić się w środku bez czapki, czy na zewnątrz z innymi dziećmi w czapce?
Znów jest wybór, a więc odpowiedzialność przenosi się na dziecko. W tym przypadku zakaz jest tylko pośredni.

Oczywiście od czasu do czasu zdarza się, że te pomysły nie prowadzą do pożądanego rezultatu. Teraz nadszedł czas na stanowcze postawienie sprawy. Rodzicielstwo to wyznaczanie z miłością granic dzieciom, aby dać im oparcie.

5. Zapowiedz konsekwencje i trzymaj się ich

Biura pomocy młodzieży zapewniają pomoc:

W przypadku poważnych problemów wychowawczych można również uciec się do pomocy wychowawczej urzędów ds. młodzieży.
Lista wszystkich urzędów ds. młodzieży w Niemczech znajduje się tutaj.

W kontekście wychowania nie ma chyba nic gorszego niż brak realizacji grożących konsekwencji. Im częściej zapowiadacie Państwo reakcję, ale jej nie wykonujecie, tym bardziej stajecie się niewiarygodni w oczach dziecka.
Nie dopuśćcie do tego i dlatego dobrze zastanówcie się, jaka konsekwencja powinna nastąpić w tym momencie, a jaka również w przypadku, gdy dane zachowanie nie nastąpi.

Załóżmy, że dziecko bawi się na dworze piłką i strzela nią w kwiaty. W tym momencie na pierwszym miejscu jest grzeczna prośba o większą ostrożność lub zabawę w innym miejscu, ponieważ kwiaty są dla Ciebie ważne. Najpierw więc wyjaśnij dziecku swoje obawy.

Jeśli to nie poskutkuje i piłka znów wyląduje w kwiatkach, podaj ewentualną konsekwencję. Bądź jasny i zwięzły, aby przekazać bezpieczeństwo.
„Proszę bawić się w innym miejscu, bo piłka szkodzi kwiatkom. Jeśli piłka ponownie wyląduje w kwiatach, obawiam się, że będę musiał ją wam zabrać, więc nie będziecie mogli się więcej bawić.”
Jeśli piłka znów wyląduje w kwiatach, zabierzcie ją. Nie ma sensu oddawać dziecku piłki po pięciu czy dziesięciu minutach. Zagroziłaś konsekwencją, więc teraz trzeba ją wprowadzić w życie.

Uwaga: kary, które nie następują bezpośrednio, nie mają żadnej wartości, ponieważ w przypadku dzieci kontekst czasowy jest niezwykle ważny.

Jeśli konsekwencje są konieczne, to powinny:

  • być ogłoszone
  • następować bezpośrednio po sobie
  • być odpowiednie
  • być konsekwencją zachowania.

6 Dalsze lektury na ten temat

Artykuły powiązane