Opowiadając historię, ułatwiasz dzieciom słuchanie. Poprawia się koncentracja i pamięć.
Tak, nawet małe dzieci mogą słuchać pierwszych opowieści uczestniczących i w ten sposób poprawiać swoją zdolność koncentracji.
Historie partycypacyjne dla dzieci ze szkoły podstawowej mogą być nieco dłuższe i bardziej złożone. Kilka inspiracji można znaleźć tutaj.
Dzieci uwielbiają być aktywne, ale jednocześnie powinny nauczyć się słuchać. Co może być lepszego w połączeniu tego niż opowieść uczestnicząca?
Ale czym są historie uczestniczące? Jaki jest cel zabaw i od jakiego wieku takie historie nadają się do przedszkola?
W naszym poradniku podpowiadamy, jak integrować historie partycypacyjne i na jakie cechy szczególne należy zwrócić uwagę. Ponadto przedstawiamy różne rodzaje opowieści dla dzieci, którymi można objąć cały rok 2018.
[button]Kup książki z historiami uczestniczącymi online[/button]
Spis treści
1. opowieści partycypacyjne zachęcają do aktywnego słuchania
Wiele dzieci w żłobku ma na początku trudności z długotrwałą koncentracją. W wieku trzech lat mało które dziecko jest w stanie bawić się w gry dziecięce, które trwają dłużej niż pięć lub dziesięć minut.
W ramach wspólnej zabawy lub opowieści ruchowej dzieci mają okazję same stać się aktywne. Nie chodzi o to, by siedzieć spokojnie i słuchać, ale o to, by uważnie słuchać pewnych słów lub odgrywać całą historyjkę dla dzieci.
Kiedy czytasz dzieciom opowiadanie, stosunkowo szybko zauważysz, że większość słuchaczy robi dygresje. Po kilku minutach mało które dziecko jest w stanie nadążyć za Tobą lub nawet odtworzyć treść opowiadania dla dzieci. Jest to szczególnie widoczne w przypadku opowieści na dobranoc, gdzie dzieci zazwyczaj bardzo szybko zasypiają.
Właśnie w tym miejscu pojawiają się opowieści partycypacyjne. Obszary te są przeszkolone:
- Rozwój językowy: Dzieci muszą uważnie słuchać, aby nie pomylić różnic językowych i podobnych słów.
- Ruch: Z małymi dziećmi dodaje się proste ruchy, z nieco starszymi – ruchy złożone, które ożywiają krótkie opowiadania dzieci.
- Uwaga: Bez koncentracji maluchy przegapiają swoje wskazówki. Dlatego z niepokojem czekają na kolejne słowa.
- Cierpliwość: Mimo że dużo ruchu charakteryzuje większość zabaw w kręgu, zawsze ważna jest refleksja, koncentracja i oczekiwanie na kolejną wskazówkę.
- Okazywanie uczuć: W zależności od historii uczestnictwa, dzieci uczą się naśladować coś. Można to osiągnąć np. poprzez taniec, mimikę twarzy lub gesty, jak również różne dźwięki.
- Zapamiętywalność: Na początku każdej historii należy krótko wyjaśnić odpowiednie czynności. Dzieci muszą o nich pamiętać podczas całej opowieści ruchowej.
2. opowieści partycypacyjne dla maluchów
Gdy tylko dzieci potrafią mówić, możliwe są pierwsze opowieści partycypacyjne. Na początku należy zadbać o to, by wybierać historie jak najprostsze, gdzie na danym słowie jest tylko jedna czynność.
W ten sposób można zbudować prostą historię:
- Na początku wybierz jednego, później kilku aktorów do swojej opowieści partycypacyjnej. Przydzielcie im imiona. Na przykład nadaj psu imię Wuschel, a śwince Różowa Dama.
- Następnie wymyślcie czynność, którą dzieci muszą wykonać, gdy padnie dane imię. Jeśli wymienisz Wuschel, wszystkie dzieci muszą wstać, a jeśli wymienisz Pink Lady, wszystkie muszą usiąść. Oczywiście można to dowolnie rozszerzać o klaskanie, skakanie, kręcenie się w kółko i wiele innych czynności.
- Puśćcie wodze fantazji. Na przykład opowiedz o życiu na farmie, wycieczce zwierząt lub nawet wizycie w zoo. Jeśli Twoi słuchacze są już nieco starsi, możesz też aktywnie włączyć dzieci do opowieści, a resztę opowiadania pozostawić im. W ten sposób każde dziecko w rundzie może wymienić kolejne zdanie.
W ten sposób można łatwo stworzyć własną opowieść uczestniczącą na jesień, wiosnę, Boże Narodzenie czy nawet na dożynki w przedszkolu. Im częściej nazywasz imiona, tym większa jest to zwykle zabawa dla maluchów.
3. opowieści uczestniczące w szkole podstawowej
Opowieść uczestnicząca dla dzieci ze szkoły podstawowej może wiązać się z nieco większym wyzwaniem. Ważne jest, aby zintegrować wszystkie dzieci z opowieścią. W związku z tym należy przydzielić poszczególnym uczniom różne zadania.
Jako przykład weźmy przebieg uczty rycerskiej. Do poszczególnych działań nadają się następujące role:
- Konie, które rżą
- giermek, który zawsze jęczy o ciężkiej pracy
- księżniczka, która zawsze się uśmiecha i wyraża zachwyt
- rycerz, który jest zadziorny
- bohatera, któremu się kibicuje
Po przydzieleniu poszczególnych ról, możecie samodzielnie lub wspólnie w grupie opracować krótką historię. Zapiszcie wszystko i odczytajcie historię uczestniczącą. Każde dziecko musi być uważne, aby nie przegapić swojej wskazówki.
Alternatywnie można opowiedzieć historię ruchową w zimie. Tutaj nie liczą się pojedyncze czynności, ale całej historii towarzyszą ruchy. Najpierw wszyscy udają, że zakładają buty, potem przychodzi kolej na czapkę i rękawiczki.
Jeśli na dworze zrobi się chłodno, wszystkie dzieci drżą. Poproś, by dzieci wykonały ruchy toczenia, jakby budowały bałwana. I znowu, puśćcie wodze fantazji. Jestem pewna, że niektóre dzieci wymyślą jakiś ruch nawet wtedy, gdy się tego nie spodziewasz.
Wskazówka: Jeśli skupisz się na ruchu sportowym i promowaniu umiejętności koordynacyjnych w opowieściach uczestniczących, możesz znaleźć kilka ciekawych i zabawnych gier na stronie internetowej Niemieckiej Federacji Gimnastycznej.
4. Ważne pytania i odpowiedzi -FAQs
Czy historyjki dźwiękowe są również pomocne w promowaniu uwagi?
W opowieści dźwiękowej można samemu zapewnić wszystkie dźwięki lub stopniowo przekazywać zadania grupie. Na przykład, jeśli opowiadasz historię partycypacyjną ze zwierzętami, możesz przypisać każdemu dziecku głos zwierzęcia.
W ten sposób każde z dzieci w grupie ma inne zadanie, a Ty możesz lepiej ocenić, które dziecko jest skupione i w jaki sposób.
Inaczej, dzięki takiej opowieści dzieci uczą się łączyć dźwięki i uczucia. Dodatkowo maluchy poznają różne instrumenty.
Czy zabawy ze śpiewem dają takie same efekty jak zabawy sportowe i ruchowe?
To prawda, że w zabawie ze śpiewem na pierwszy plan wysuwa się śpiew i rytm. Ostatecznie jednak zahamowania można stosunkowo łatwo przełamać przy każdym rodzaju opowieści uczestniczącej. Podczas wspólnej aktywności wszystkie dzieci zbliżają się do siebie i rozwijają poczucie wspólnoty.
Czy zabawy paluszkowe są odpowiednie dla grupy?
W gry paluszkowe można wspaniale bawić się zarówno z jednym dzieckiem, jak i z całą grupą. Klasyczna „To jest kciuk potrząsający śliwkami“ to doskonały sposób na trenowanie umiejętności motorycznych.
5. kupuj książki z interaktywnymi historiami online
Keine Produkte gefunden.
Keine Produkte gefunden.
Keine Produkte gefunden.